Uitnodiging
Het interesseert me niet wat je doet voor de kost.
Ik wil weten waar je naar hunkert en of je ervan durft te dromen het verlangen van je hart te ontmoeten.
Het interesseert me niet hoe oud je bent.
Ik wil weten of je het risico wilt lopen er als een dwaas uit te zien, vanwege liefde, je dromen, het avontuur van het in leven zijn.
Het interesseert me niet welke planeten er in je maan staan.
Ik wil weten of je de kern van je eigen verdriet hebt aangeraakt en of je door s levens verraad bent open gegaan, of dat je bent verschrompeld en gesloten uit angst voor nog meer pijn.
Ik wil weten of je vreugde kunt voelen, de mijne of die van jezelf. Of je kunt dansen en tot in je vingertoppen van extase vervuld kunt worden zonder te waarschuwen dat we voorzichtig moeten zijn of realistisch, of ons te herinneren aan de beperkingen van het mens zijn.
Het interesseert me niet of het verhaal dat je vertelt waar is.
Ik wil weten of je een ander teleur kunt stellen door trouw te blijven aan jezelf.
Of je de beschuldiging van verraad kunt verdragen, maar toch je ziel niet verraadt.
Ik wil weten of je trouw kunt zijn en daardoor ook betrouwbaar. Ik wil weten of je schoonheid kunt zien, ook al is iedere dag niet even aangenaam en of je je in je leven kunt laven aan de schoonheid ervan.
Ik wil weten of je met mislukkingen kunt leven, de jouwe en de mijne en toch nog aan de oever van een meer kunt staan en JA !!! roepen naar het zilver van de volle maan.
Het interesseert me niet te weten hoeveel geld je hebt of waar je woont.
Ik wil weten of je op kunt staan na een nacht van wanhoop en verdriet, moe en gekwetst tot op het bot en toch doet wat er gedaan moet worden.
Het interesseert me niet hoe je heet en hoe je hier bent gekomen.
Ik wil weten of je voor mij door het vuur kunt gaan en niet terugdeinst als het wat heter wordt.
Het interesseert me niet waar, wat of met wie je hebt gestudeerd.
Ik wil weten wat je van binnenuit overeind houdt, als al het andere wegvalt.
Ik wil weten of je met jezelf alleen kunt zijn en of je werkelijk houdt van het gezelschap dat je voor jezelf bent op lege momenten.
Bron: Oriah Mountain Dreamer.
Sonja Super
Clementine Dancy
Kaj Elhorst
www.lifeisabitch.nl
leftwoman
Philologia
maydana
joostjj
pepermund
Wowww, mooi geschreven!
hoe bedoel je dat?
Dat wil ik ook wel weten van heel veel mensen +/’
Wow dat raakt!!! Prachtig!
Heel mooi mam……..
Prachtig, die komt aan! Thx!
Nou dit is gewoon VREEMD! Ik ben wat aan het zoeken op m’n pc en keek ik even op tweetdeck wat iemand aan het posten was op twitter. Tussen de mentions zie ik jou staan. Nieuwsgierig als ik was, checkte ik vervolgens de link die mij leide naar deze pagina. Dat is zo vreemd niet. Maar wel dat het laatste oude tekstbestandje dat ik las voor ik keek op tweetdeck, bovenstaand gedicht bevatte
Interessant! hahaha
En weet nu helemaal niet of jij dat bent van twitter….SuperS…want ik zie dat er meer mensen hier bloggen hahaha irri….:-P Never mind!
LOL
Mooie tekst, hele mooie tekst.
Dit is de essentie van leven!
wauw!
treffend..
Wat een universele levensvragen! Bravo!
Spiritueel antwoord aan SonjaSuper
Het interesseert me niet wat je doet voor de kost: ieder persoon heeft een spiritueel doel en uiteindelijk is ieder beroep goed, al dient men te beseffen dat criminele beroepen ogenschijnlijk slecht zijn, maar negativiteit is noodzakelijk op weg naar het Licht.
Ik wil weten waar je naar hunkert en of je ervan durft te dromen het verlangen van je hart te ontmoeten; ieder mens hunkert naar warmte, liefde, erkenning en veiligheid. Ik dus ook.
Het interesseert me niet hoe oud je bent. Ik ben leeftijdloos en biologisch in dit lichaam 64 jaar jong
Ik wil weten of je het risico wilt lopen er als een dwaas uit te zien, vanwege liefde, je dromen, het avontuur van het in leven zijn. Als ik er dwaas uitzie, dan komt het dat ik door innerlijke liefde geen buitenwereld meer zie; verblindende verliefdheid of liefde dus veroorzaakt dat effect.
Het interesseert me niet welke planeten er in je maan staan. Ik zou het niet weten!
Ik wil weten of je de kern van je eigen verdriet hebt aangeraakt en of je door s levens verraad bent open gegaan, of dat je bent verschrompeld en gesloten uit angst voor nog meer pijn. Ja, ik heb de kern van mijn eigen verdriet aangeraakt want de tranen komen met bakken uit mijn ogen bij het lezen van een boek dat mij innerlijk dus zwaar raakt. Ik voel ook verraad in mijn laatste baan, want toen is mijn contract niet verlengd vanwege kul-argumenten. De leiding heeft me niet in mijn waarde gelaten, maar het was niet de eerste keer dat mij dit overkwam. Ik accepteer dus dat dit ongeluk in mijn geboorteplan structureel aanwezig is om mij mijn levenslessen te laten leren. Acceptatie en aanvaarding van leereffecten.
Ik wil weten of je vreugde kunt voelen, de mijne of die van jezelf. Of je kunt dansen en tot in je vingertoppen van extase vervuld kunt worden zonder te waarschuwen dat we voorzichtig moeten zijn of realistisch, of ons te herinneren aan de beperkingen van het mens zijn. Ik kan erg sterk vreugde voelen, zowel van mezelf als van de ander. Van mezelf komt chronologisch meestal eerst, maar ik voel ook heel sterk aan wat er in de ander leeft en omgaat. Ik ben vaak gevoeliger voor emoties dan vrouwen. En ik heb nog steeds niet afgeleerd dat ik me niet hoef te schamen. Dat kost dus moeite…
Het interesseert me niet of het verhaal dat je vertelt waar is. Mijn antwoorden zijn zo eerlijk dat je waarschijnlijk wel aanvoelt dat ze waar zijn.
Ik wil weten of je een ander teleur kunt stellen door trouw te blijven aan jezelf. Ja, dat heb ik in de loop van de jaren geleerd. Je moet bijvoorbeeld iemand teleurstellen door in een relatie af te haken. Mijn laatste relatie werd door mijn partner afgebroken en ik was hemels gelukkig omdat ik toch al voelde dat het niet de bedoeling was om verder te gaan.
Of je de beschuldiging van verraad kunt verdragen, maar toch je ziel niet verraadt. Ja, tijdens het werkzame leven heb ik dat geleerd omdat ik zoveel verraad en oneerlijkheid heb meegemaakt. Ik zal nimmer bewust mijn ziel verraden, nu voel ik dat sterker dan vroeger.
Ik wil weten of je trouw kunt zijn en daardoor ook betrouwbaar. Ik wil weten of je schoonheid kunt zien, ook al is iedere dag niet even aangenaam en of je je in je leven kunt laven aan de schoonheid ervan. Als ik het groene licht in mijn hart heb gevoeld om iemand trouw te zijn, dan ben ik absoluut (100%) betrouwbaar. Tuurlijk zie ik schoonheid omdat ik mijn ogen kan gebruiken en ze de kost geef, zoals ieder mens. Maar ik zie ook schoonheid, die anderen niet zien. Soms kom ik volmaakte ogen tegen, die volmaakte liefde uitstralen, maar daar zijn ze zich meestal niet van bewust.
Ik wil weten of je met mislukkingen kunt leven, de jouwe en de mijne en toch nog aan de oever van een meer kunt staan en JA !!! roepen naar het zilver van de volle maan. Ik weet bijna niet anders dan met mislukkingen te leven, maar dat heeft alles te maken met dit duale of dualistische leven. Ik ben nooit op materiële rijkdom georiënteerd geweest en daarom heb ik minder te consumeren dan de gemiddelde burger op straat, maar als spiritueel hulpverlener voel ik mij rijker dan menigeen.
Het interesseert me niet te weten hoeveel geld je hebt of waar je woont. Inmiddels heb ik aangegeven dat de hoeveelheid geld geen punt is in mijn leven en dus afwezig is. Maar mijn woonomgeving is een gegeven dat pas zal veranderen als de omstandigheden mij daartoe brengen.
Ik wil weten of je op kunt staan na een nacht van wanhoop en verdriet, moe en gekwetst tot op het bot en toch doet wat er gedaan moet worden. Iedere ochtend sta ik ofwel op uit plichtsbesef of omdat ik echt uitgerust ben, hoeveel wanhoop of verdriet er ook is geweest. Maar zonder die wanhoop en verdriet komen we in dit leven niet verder. Ik zie ze dus als bondgenoten en niet als tegenslagen waarvan ikzelf slachtoffer ben.
Het interesseert me niet hoe je heet en hoe je hier bent gekomen. Ik wil voor jou best een anonymus blijven en ik geef wel aan dat ik een volger van je op Twitter ben en vandaag voor het eerst je site heb bezocht, waar ik deze uitnodiging heb gevonden. En ik vind het erg leuk om deze antwoorden te formuleren en je aan te bieden. Omdat jij levensvragen belangrijk vindt, hebben we een gemeenschappelijk ‘ding’, ‘hobby’ of ‘belangstellingsgebied’.
Ik wil weten of je voor mij door het vuur kunt gaan en niet terugdeinst als het wat heter wordt. Ik ga voor je door het vuur als we een hechte band hebben ontwikkeld. Als die band er is, dan kunnen er bergen worden verzet en dan weten we dat er niets onmogelijk is, al zou het stoffelijk een kwestie kunnen worden van op ’t randje balanceren. Concreet: indien jij aangevallen zou worden zou ik niet als toeschouwer aan de kant kunnen blijven staan.
Het interesseert me niet waar, wat of met wie je hebt gestudeerd. Mijn studie was nuttig en heeft me gevormd, maar ik ben niet identiek met mijn studie of alleen eng-rationalistisch in het leven staand. Maar dat schreef ik al eerder op een vorige vraag.
Ik wil weten wat je van binnenuit overeind houdt, als al het andere wegvalt. ‘Wat’ houdt me overeind? Mijn overtuiging, in mijn geval een spirituele levensvisie. Ik noem het spiritualiteit, de kennis en wetenschap dat de mens geest is en deel van de schepper. Mensen zoals ik die de goddelijke wetten kennen zijn onkwetsbaar, hetgeen niet wil zeggen dat persoonlijk onkwetsbaar ben en geen pijn voel. Iedere negatieve energie doet pijn, maar glijdt van me af omdat ik weet dat het voortkomt uit onwetendheid. Dat hoef ik me dus niet aan te trekken.
Ik wil weten of je met jezelf alleen kunt zijn en of je werkelijk houdt van het gezelschap dat je voor jezelf bent op lege momenten. Ik kan perfect met mezelf alleen zijn en eigenlijk ben ik dat al mijn hele leven lang, want mijn leven bestaat uit een groot aantal relaties, die uiteindelijk geen van allen houdbaar bleken te zijn. Mijn antwoord luidt dus: ik blijf alleen als ik geen ideale partner vind, maar wanneer ik klaar ben, kom ik mijn prinses tegen. En ik ben er zeker van dat dit geluk mij ten deel zal vallen.
JWJ, 15 augustus 2011
Mooie gedachte…
Dit noem ik compassie. Een tekst om over na te denken!
LOL