Geef mij maar een chemisch pilletje

Mijn hele leven heb ik het er van genomen, ik heb een goed leven, veel plezier, want ik hou van gezelligheid, en dan neem ik het er altijd van. Dan laten we kratjes #plopperdeplop aanrukken, en de vette hap mag ook niet ontbreken. Met mijn shaggie in mijn mondhoek hang ik lekker onderuit en bescheur me over al dat geploeter op tv. En soms kan ik me zo kwaad maken hè, dan trek ik nog een flesje open, klok het achterover en scheld met HOOFDLETTERS de bobo’s, hoofdpersonen, voetballers, scheidsrechters, politici, en programma- en nieuwsmakers de huid vol, mijn hond schiet in paniek onder de tafel zo ver mogelijk weg. Ik kan het niet toelaten dat door dat gekdoe op tv mijn aardappelen, speklapjes en vette jus verkeerd vallen, ik heb de laatste tijd toch zoveel last van maagzuur.

De hoofdpijn is ook elke ochtend aan de orde, heb me al een paar keer ziek gemeld. En wat dacht je er van hoe ik tegenwoordig slaap, er is toch niet te leven verdorie, in dit land. Ze moesten het verdorie eens aan ons overlaten, dan werd het nog eens wat, dan zouden we dat schorriemorrie wel aan het werk zetten en op hun plek zetten. Strengere straffen en de beuk erin, snap je wel. Nee, dan zou het veel beter gaan allemaal.

Gelukkig is er vanavond voetballen, ik SCHREEUW me schor, en VLOEK me scheel. Heerlijk vind ik het om me overal tegenaan te bemoeien, vrijheid van meningsuiting, gelukkig hebben we dat nog. Ik ontdop nog een flesje en zak achterover in mijn luie stoel. De hond kijkt schielijk naar me, gelukkig nog iemand die respect voor me heeft.

Morgen even naar de dokter, laat die dan maar even zorgen dat ik van mijn maagzuur en hoofdpijnen afkom. Hij zal wel weer met een pilletje aankomen, maar ja, ik laat me ook de wet niet voorschrijven, vorige keer zei hij al dat ik een vergrote lever heb, en misschien eens wat minder vet moet eten en minder moet roken en drinken. Is die kerel gek geworden of zo? Wat moet ik dan, ik heb toch al niks, zou hij me mijn laatste pleziertjes ook nog af pakken. Mij niet gezien. 

Ik leef er lustig op los, blijf gewoon doorgaan en leg de verantwoording bij de dokter, de politici, de programmamakers, dan kan ik tenminste doorgaan met mij leven van sigaretten, bier, mopperen, vloeken, vuilbekkerij en me tegen alles aan bemoeien. Want wat heb ik anders?

#Henk

Afvallen en opstaan

Ik zag een klasje basisschoolkinderen fietsen. Ze reden in een lange sliert en maakten veel kabaal. Vroeger was dat niet anders. Meestal was er dan één dikkige jongen bij, die aan de staart van zo’n rij fietste. Probeerde met zijn neus op het stuur al puffend en hijgend zijn klasgenootjes bij te houden. Had ie moeite mee. Deze keer was het anders. Vooraan, vlak achter de meester, reden twee slanke kindertjes. Daarachter probeerde een batterij jonge vetklepjes met de grootste inspanning het tempo bij te benen. Het zweet gutste van hun bolle koppies. Tempo ging omlaag en de topzware kids wankelden op hun fietsen. Maar ze vielen niet. Alsof ze er op getraind hadden.

Nederlandse kinderen worden te dik. Niet gewoon te dik, maar echt vét. Hoe vet? Bij het schuifelen je armen niet meer om de ander heen kunnen krijgen vet. Iets met een combinatie van blikjes cola in de automaat op school en te vaak met de auto door moeder naar school worden gebracht. En alsof dat niet genoeg is: hun motoriek gaat ook nog eens hard achteruit. Als ik de krant moet geloven zitten de kinderklassen tegenwoordig vol met vetgemeste koters die motorisch nog onder doen voor ongeboren kalveren. En wat krijg je daarvan? Juist, meer valpartijen. Hárde valpartijen. In de pauzes waggelen ze over het schoolplein en ploffen bij het minste of geringste duwtje met een doffe klap op de klinkers. Wachtkamers van ziekenhuizen puilen uit van de binnengebrachte Billy Turfjes met botbreuken en kneuzingen. Daar moet wat aan worden gedaan! De stichting Consument en Veiligheid roept scholen op om valtrainingen te organiseren. Kinderen moeten zó leren vallen dat ze niets breken.

Wat een idee! Hoe zal zo’n valtraining eruit zien? Geeft de juf struikelend het goede voorbeeld? Zitten de kinderen in ijshockeypakken in de banken? Gezien zijn rijke ervaring met vallen schijnt Jan Peter Balkenende al vele verzoeken te hebben gekregen om als gastdocent op de scholen valles te komen geven. Eerlijk is eerlijk, ervaringen in het buitenland zijn veelbelovend. Zo worden de beste schwalbes gemaakt door Duitse voetballers die vroeger uitblonken in valles. Ook al wordt met valtrainingen het aantal polsbreuken gehalveerd, de kids blíjven met al die overtollige kilo’s de speeltoestellen teisteren. Met als enige verschil dat ze niet meer naar de eerste hulp hoeven nadat ze door de evenwichtsbalk zijn gezakt. En daarna doen ze met hun worstenvingertjes weer een graai in de snoepautomaat. En zo is valtraining niet meer dan symptoombestrijding. Waarom niet net als vroeger? Elke dag met de fiets naar school en een appel voor onderweg. Hartstikke gezond. En als je dan tóch een keer van je fiets af valt, dan sta je gewoon weer op!