Is politiek integer

Als je aan politiek doet, zeg je soms niks, wanneer je je mening wil geven, en dat is niet omdat je iets wilt achter houden of omdat je niet durft. Nou ja, sommigen misschien wel, maar ik dan niet, het is niet mijn intentie. Maar de keuze om niets te zeggen, om je mond te houden en om iets niet openbaar te maken is vaak omdat je geen mensen wil kwetsen en geen mening wil verkondigen die onnodig, ja zeker, onnodig dingen verkondigt die nergens toe doen en geen enkele toegevoegde waarde hebben. Het kan getuigen van wijsheid om iets niet openbaar te maken. Het kan een voordeel zijn voor het algemeen belang, of voor iemand persoonlijk om een onderwerp niet aan de kaak te stellen, om iets niet te zeggen of te vertellen.

Naast dit fenomeen heb je de teksten waarin je alles kan lezen dat er wel of niet toe doet, kwetsend en snijdend tot op het bot. Zonder aanziens des persoons, soms als inbreuk op iemands privéleven, worden er weleens teksten gepubliceerd, die werkelijk schade kunnen berokkenen.

Een vraag die dan bij me opkomt is, of er een keuze gemaakt moet worden, om iets openbaar te maken als dat het algemeen belang dient, terwijl daarmee het leven van een persoon kapot kan worden gemaakt. Deze keuze is een politieke keuze, maar vooral ook een keuze van integriteit en menselijkheid. Ik ga hier niets voorkauwen, elke situatie is anders en zal anders zijn. En elke situatie zal anders bekeken dienen te worden en met andere maatstaven gewikt en gewogen moeten worden.

Maar een ding blijft voor mij voorop staan: als je er geen enkel voordeel mee behaalt dan alleen je eigen plezier en de waardering van publiek dat zich net als jij een deuk lacht om de ellende van een ander, denk dan nog eens een keer na, en laat het achterwege. Want je zou zelf ook niet op die manier door het slijk willen worden gehaald. Ik ben heus niet kerkelijk of bijbels, maar deze tekst geldt dan weer wel: wat u niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet.

Ik ga uit van de common sense van de mens.