Vliegangst

Angst is een slechte raadgever, was een aloud Nederlands spreekwoord maar ik geloof dat we het zijn vergeten. De laatste jaren laten we ons vooral raden door angst. Gisteren kwam er weer een bericht binnen dat we bang moeten zijn voor de ziekten die de dieren bij zich dragen, vooral die “lieve beestjes’ zoals hondjes en katten.

Alsof we nog niet genoeg geplaagd zijn  geweest met vogelgriep, varkenspest en q-koorts komt nu weer een vloed aan waarschuwingen over ons heen tegen alle kwalen die we van onze huiselijke vrienden te verwachten hebben. Een mens zou spontaan smetvrees krijgen.  Nee, niet aaien die kat…dat is dodelijk! Je gaat je natuurlijk wel afvragen hoeveel mensen er de laatste tien jaar aan al dat afschuwelijks zijn overleden of eerder zijn  bezweken dan “nodig” was geweest. Ook zoiets leuks: “onnodige doden”. 

Angst lijkt een steeds grotere greep op ons leven te krijgen. Angst voor werkloosheid, angst voor terroristen en het duurt niet lang meer of we zijn doodsbenauwd voor de dieren die we ooit als schatige “wollebolletjes” in huis namen. De verschrikkelijke pestilentie van huisdieren bedreigt ons.

Angst is er ook bij de politieke partijen die zolang aan elkaar lopen te snuffelen dat je denkt dat alle geur er wel af zal zijn. Angst om de mist in te gaan door een coalitie die straks alweer niet in de smaak valt bij de angstige burger die nauwelijks nog in het stemhokje durft te komen vanwege de stemhokmijt die hem of haar daar mogelijk bedreigt. En is die rode kleur van  het potlood ook niet erg giftig? Ja, volgens sommigen al heel lang maar nu …je weet toch maar niet. De angst vliegt ons aan alle kanten om de oren: vliegangst?