Angst voor Marokkaanse jongeren

Ik lees een klein stukje van het artikel over een onderzoek dat in pdf op Elsevier wordt gelinkt. Op zich is dit erg link, want er staat geen auteur bij. Niet duidelijk althans en ik zoek even verder en kom op een jarenoude website terecht over criminologie, waarvan een hoogleraar van Gemert secretaris is. Verder zoeken levert allerlei Engelstalige teksten op, met onduidelijke bronnen. En nog verder zoeken maakt dat ik terecht kom op een Belgische website van de Universiteit van Brussel.

Ik zet de links er maar bij, ik kan er naast zitten tenslotte in al mijn vooringenomenheid over de uitslag van het onderzoek.

Want … de laatste tijd heb ik als burger en politica onderzoek gedaan, en symposia bezocht en me verdiept in deze materie. Klip en klaar is de uitkomst dat Marokkaanse jongeren weliswaar voor hun adolescentie veelvuldig in aanraking komen met de politie, maar dat hun vergrijpen meestal agressie en vernielingen zijn. Stout en bedreigend en vervelend #datdanweerwel.

En wat daar jammer genoeg tegenover staat is dat er minder Nederlandse jongeren vergrijpen op hun naam hebben staan, maar vaker en ernstiger en wat alarmerend is: zij gaan ook na de jaren van ondeugd en uitproberen en puberaal onderzoek naar regels en wetten, domweg door met crimineel gedrag.

Wie je er meer over zou kunnen vertellen is Prof.dr. Ido Weijers, die heeft gesproken bij het congres in Utrecht over “jonge veelplegers”. Laten we elkaar geen mietje noemen en ophouden met dit angstscenario. Realiteit is een betere benadering.

Voor de goede orde: ik ben een in Nederland geboren Nederlander. Maar leg mij dit eens uit, want waarom wordt er toch steeds zulke verkeerde informatie in de pers en media gegeven (en door Elsevier???).

#Joost mag het weten